orecu

 

n

v.cop

[+] [-]
epos: aŭdiĝo; ligv: aŭdiĝi
spav.cop: sonar (dar cierto sonido)

Example:

[+][-]

“Mi fikir ki na namegi mi 'mi of xaya' no orecu bon.”

— Doxo: Hikaye fal Sarin Ci

Etymology:

ore + -cu
ore
(b.oj)  n: ear; v.tr: hear, listen
-cu
(b.nenoj xfik)  v.intr sfx: intransitive verb marker, become, get, turn (into)